![Furia](https://secure.gravatar.com/avatar/fb883eaea313261af57d1c870176f437?s=100&default=https%3A%2F%2Fwww.furiavzw.be%2Fcomponents%2Fcom_k2%2Fimages%2Fplaceholder%2Fuser.png)
Furia
Persbericht: Let’s Talk About Sekse: Maak komaf met genderstereotypen
Brussel, 6.11.23
Met de campagne "Let’s talk about sekse" roept FURIA vzw op om meer te reageren op genderstereotypen. Praten helpt om vastgeroeste hersenspinsels uit te dagen en komaf te maken met schadelijke én beperkende vooroordelen. Met vijf concrete communicatiestrategieën wapent de organisatie mensen om het gesprek aan te gaan.
Niet onschuldig
Genderstereotypen zijn vooroordelen over hoe vrouwen en mannen zijn of horen te zijn. Mannen zijn dan bijvoorbeeld natuurlijke leiders, ambitieus en assertief, en vrouwen meelevend, gevoelig en zorgzaam. Genderstereotypen zijn universeel, maar variëren en evolueren doorheen plaats en tijd.
Vooroordelen of stereotypen zijn er ook op basis van etnische herkomst, sociale klasse, seksuele voorkeur, genderidentiteit, validiteit, opleiding, verblijfsstatuut, leeftijd. Zo worden vrouwen met hoofddoek in de Westerse samenleving vaak afgeschilderd als ‘slachtoffers’ van ‘onderdrukkende islamitische mannen’. Jonge mannen van kleur worden regelmatiger onderworpen aan identiteitscontroles in publieke ruimtes en wordt iemand met een beperking niet als een volwassene aangesproken.
“Stereotypen zijn niet onschuldig. Ze bepalen mee de kansen die je wel of niet krijgt. Daarom is het belangrijk om genderstereotypen te doorprikken,” zegt Edith Degraeve coördinator van FURIA vzw. “Ook al worden stereotypen vaak onbewust gebruikt, ze raken wel doel. Veel mensen weten niet meteen hoe te reageren op de genderstereotypen die in onze dagdagelijkse gesprekken opduiken. Met deze campagne reikt Furia hen concrete technieken aan om te reageren.”
“Let’s talk about sekse”-toolbox
Samen met sociaal psycholoog Dr. Loes Meeussen, docent en onderzoeker aan Thomas More en de KU Leuven, stelt FURIA vijf communicatiestrategieën voor die helpen om te reageren op genderstereotypen. “De manier waarop je ze inzet is afhankelijk van de concrete situatie waarin je je bevindt,” licht Dr. Meeussen toe. “Een gesprek thuis of onder vrienden zal bijvoorbeeld veel veiliger aanvoelen dan eentje met een collega op het werk of iemand die je niet goed kent.”
Wie graag wil oefenen hoe te reageren op genderstereotypen, kan gratis de “Let’s talk about sekse”-toolbox bestellen via dit Google Form. Daarin schetst FURIA 12 scenario’s waarin je de communicatiestrategieën kan uitproberen. Ga je hier graag verder mee aan de slag, dan kan je ook een gespreksavond over dit thema bijwonen, alleen, met je vrienden of andere bezoekers.
Vijf communicatietips
- Stel (ongemakkelijke) vragen
Een eerste eenvoudige manier om anderen attent te maken op stereotiepe uitspraken is het stellen van (schijnbaar simpele) vragen. Met een simpele "Wat bedoel je daar precies mee?", "Waarom zeg je dat?" of “Hoe weet je dat?” dwing je gesprekspartners om na te denken over wat ze net hebben gezegd. Het stimuleert een moment van reflectie.
- Hou een spiegel voor
Om mensen bewust te maken van stereotiepe denkwijzen, kan je hen een spiegel voorhouden waarbij je de rollen tussen mannen en vrouwen omkeert. Vragen zoals "Doen we ook zulke uitspraken over mannen?" of "Wat als vrouwen zich zo zouden gedragen?" kunnen helpen.
- Benoem de val
Als iemand in de val van stereotypes trapt, aarzel dan niet om dit te benoemen, vooral in een veilige omgeving. Maak vanuit je eigen standpunt duidelijk dat je situaties of uitspraken herkent die stereotyperend zijn en deel hoe deze woorden en/of situaties op jou overkomen.
- Verduidelijk rollen
Als mensen jou of anderen aanspreken vanuit stereotiepe redeneringen, kan je reageren door duidelijk te maken welke rol jij of anderen werkelijk hebben, zonder noodzakelijk te wijzen op de denkfout. Een klassiek voorbeeld is het corrigeren van verwijzingen naar een dokter als 'hij' met "Zij komt eraan."
- Geef je normen aan
Soms is het voldoende om bij het horen van stereotyperende uitspraken aan je gesprekspartners duidelijk te maken dat je andere normen en waarden hanteert. Hiermee geef je aan dat je het niet eens bent met de geuite stereotypes.
Perscontact
Kim Bertoe, Furia-lid: +32 472 11 28 72 (dinsdag tot donderdag)
Inez Hoeijmakers, Furia-lid: +32 476 33 15 39 (vrijdag tot maandag)
Aanvragen toolbox: kan via dit Google Form
Over Furia
Furia is een onafhankelijke feministische denk- en doetank die gelijkheid, zelfbeschikking en solidariteit centraal zet. Furia koppelt kritische reflectie aan concrete actie en streeft naar een solidaire en inclusieve samenleving zonder ongelijkheid en discriminatie. Meer informatie: www.furiavzw.be.
Let's talk about sekse
Hoe ga je om met stereotypen?
't Is één van de moeilijkste vragen die we de afgelopen jaren bij Furia binnenkregen. Om die reden besloten we er een campagne rond te bouwen. Furia wil jou tools aanreiken om op een open manier in verschillende situaties te kunnen reageren op micro-agressies die in het dagelijkse leven voorkomen.
In samenwerking met psychologen Dr. Magdalena Zawsiza (Anglia Ruskin University) en Dr. Loes Meeussen (verbonden aan Inkludo, KU Leuven en Thomas More) en campagnebureau Resonate deelt Furia enkele fictieve situaties waar genderstereotiepe micro-agressies tentoongesteld worden. In twaalf voorbeelden worden verschillende technieken getoond waarop men die micro-agressies op een open manier kan benoemen en bijsturen.
Stereotypen zijn vooroordelen over hoe vrouwen en mannen zijn of horen te zijn. Ze zijn universeel, maar variëren en evolueren doorheen tijd en ruimte. Naast sekse of geslacht beïnvloeden ook etnische herkomst, sociale klasse, seksuele voorkeur, genderidentiteit, validiteit, opleiding, verblijfsstatuut, … de dominante stereotypen in een samenleving. Stereotypen zijn niet onschuldig. Ze werken door in de kansen die je wel of niet krijgt.
Seksisme leidt tot structurele machtsonevenwichten tussen vrouwen en mannen in politiek, economie, religie, kunst, cultuur, families en gezinnen. Het veroorzaakt discriminatie, intimidatie, geweld, ongelijkheid en stereoypering. Seksisme wordt doorkruist door racisme (op basis van huidskleur en etnische herkomst), leeftijdsdiscriminatie, validisme (op basis van handicap), holebi- en transfobie (op basis van seksuele voorkeur en genderidentiteit).
Ook al worden genderstereotypen vaak onbewust gebruikt, ze raken wel doel. Deze campagne wil vastgeroeste patronen doorbreken op een praktische manier. Sta je soms met je mond vol tanden bij het horen of zien van genderstereotypen? Dan zijn dit 5 mogelijke manieren om in dialoog te gaan.
Do you want to talk about Sekse?
Dat kan op verschillende manieren!
- Volg en deel onze sociale media campagne via facebook of instagram!
- Bestel een pakje kaartjes en ga er mee aan de slag in jouw vereniging, familie of vriendengroep!
- Kom naar één van onze cafés en ga samen met andere bezoekers in gesprek
Kom naar één van onze gespreksavonden bij de Femi Filo Cafés!
We organiseren Let's Talk About Sekse Cafés op verschillende locaties in Vlaanderen waar we samen met jou aan de slag gaan met de kaartjes:
- Gespreksavond in Antwerpen: dinsdag 30 januari bij Toko139 UITGESTELD! Wil je op de hoogte blijven van een nieuwe datum in Antwerpen? Laat het via deze link weten.
- Gespreksavond in Leuven: maandag 11 december in Het Groot Ongelijk. Schrijf je in via deze link.
5 mogelijke manieren om te reageren, als je dat wil:
- Stel (ongemakkelijke) vragen
Een eerste eenvoudige manier om anderen attent te maken op stereotiepe uitspraken is het stellen van (schijnbaar simpele) vragen. Met een simpele "Wat bedoel je daar precies mee?", "Waarom zeg je dat?" of “Hoe weet je dat?” dwing je gesprekspartners om na te denken over wat ze net hebben gezegd. Het stimuleert een moment van reflectie.
- Hou een spiegel voor
Om mensen bewust te maken van stereotiepe denkwijzen, kan je hen een spiegel voorhouden waarbij je de rollen tussen mannen en vrouwen omkeert. Vragen zoals "Doen we ook zulke uitspraken over mannen?" of "Wat als vrouwen zich zo zouden gedragen?" kunnen helpen.
- Benoem de val
Als iemand in de val van stereotypes trapt, aarzel dan niet om dit te benoemen, vooral in een veilige omgeving. Maak vanuit je eigen standpunt duidelijk dat je situaties of uitspraken herkent die stereotyperend zijn en deel hoe deze woorden en/of situaties op jou overkomen.
- Verduidelijk rollen
Als mensen jou of anderen aanspreken vanuit stereotiepe redeneringen, kan je reageren door duidelijk te maken welke rol jij of anderen werkelijk hebben, zonder noodzakelijk te wijzen op de denkfout. Een klassiek voorbeeld is het corrigeren van verwijzingen naar een dokter als 'hij' met "Zij komt eraan."
- Geef je normen aan
Soms is het voldoende om bij het horen van stereotyperende uitspraken aan je gesprekspartners duidelijk te maken dat je andere normen en waarden hanteert. Hiermee geef je aan dat je het niet eens bent met de geuite stereotypes.
Discriminatie melden of nood aan een luisterend oor?
Sinds de inwerkingtreding van de wet op seksisme in de openbare ruimte in 2014 is het strafbaar om iemand in het openbaar te intimideren, beledigen of vernederen omwille van zijn of haar geslacht. Je kan hiervan melding doen bij het Instituut voor de gelijkheid van vrouwen en mannen op het gratis nummer 0800/12.800 of op hun website.
- Een luisterend oor vind je bij:
- Tele-onthaal
- Awel
- 1712, de hulplijn voor alle vormen van geweld
Mee stereotypen de wereld uithelpen? Word lid bij Furia!
Reactie vrouwenorganisaties op de Septemberverklaring ter ondersteuning van kinderopvang
Furia, Femma, ZIJkant, De Vrouwenraad, Rebelle vzw en Ella vzw vormden de afgelopen maanden een solidair front in het ondersteunen van initiatieven om kinderopvang te herwaarderen. De kinderopvang is namelijk een essentiële schakel in het bestrijden van genderongelijkheid. Zonder kwaliteitsvolle zorgvoorzieningen belanden vooral vrouwen aan de haard.
We zijn opgelucht dat de Vlaamse overheid effectief een substantieel bedrag vrijmaakt. Deze inspanning is een goede eerste stap. Toch hebben we een aantal belangrijke bezorgdheden. We treden de werknemers uit de sector, de ouders en de vakbonden bij in hun kritische bedenkingen.
Eén van onze centrale eisen luidde ‘maak van kinderopvang een collectief recht van elk kind, ongeacht het statuut van de ouder'. Helaas blijft de realiteit dat dit een voorrecht is voor quasi voltijds werkende ouders. De nadruk ligt nu nog te sterk op de economische functie van kinderopvang, terwijl de sociale en pedagogische functie onderbelicht blijft. We staan bijgevolg ook zeer kritisch tegenover bedrijfscrèches. Dit vergroot de kloof tussen werkenden en niet-werkenden of werkzoekenden en maakt werknemers bovendien erg afhankelijk van hun werkgever.
We willen nogmaals benadrukken dat kinderopvang geen parking is voor de kinderen van werkende mensen, maar een basisrecht en een cruciaal instrument is in de strijd tegen ongelijkheid. We betreuren dat meer dan de helft van de 5000 plaatsen die vrijkomen niet inkomensgerelateerd zijn. Kinderen uit lage-inkomensgezinnen in Vlaanderen maken maar half zo vaak gebruik van kinderopvang dan kinderen uit de rijkste gezinnen.
Eén van de belangrijkste voorwaarden voor de verbetering van de arbeidsomstandigheden is de daling van de kindratio. Het huidige plan komt hier gedeeltelijk aan tegemoet: bij groepen met enkel baby’s tot 12 maanden wordt de ratio effectief 1 kindbegeleider op 5 kinderen. Nochtans bestaan er weinig groepen uitsluitend uit baby’s. De werkdruk voor de andere, gemengde groepen of met oudere kindjes blijft: zij moeten zich tevreden stellen met een ratio van 7.
Hoewel logistieke medewerkers nu tijdelijk worden meegeteld in de berekening van de kindratio, blijft de vraag of dit de werklast effectief zal verminderen. Duurzame vermindering van de extreme werkdruk en het creëren van een kwalitatieve omgeving voor werknemers én kinderen kunnen we enkel bekomen door meer kindvrije uren.
We hopen dat de Vlaamse Regering de inspanningen blijft volhouden en dat de investeringen die nu gemaakt worden deel uitmaken van een groeipad. Dit is slechts een startpunt. We blijven waakzaam over de volgende stappen en hameren op het belang van een kwalitatieve kinderopvang voor elk kind.
Huishoudhulpen verdienen beter: 8 oplossingen om het dienstenchequesysteem fundamenteel bij te sturen
Opnieuw heeft de Vlaamse regering een kans gemist om het dientenchequesysteem fundamenteel bij te sturen. Er wordt nu wel een extra budget vrijgemaakt (cfr. Jan Jambon tijdens de Septemberverklaring) maar voorlopig blijft het onduidelijk wat daarmee zal gebeuren. Het ACV, het Vlaams, Brussels en Belgisch Netwerk tegen Armoede, Femma, Furia, Ella, Vrouwenraad en Vluchtelingenwerk Vlaanderen en LEVL hebben 8 concrete voorstellen om de situatie van de 90.000 huishoudhulpen in Vlaanderen fundamenteel te verbeteren.
Er zijn verschillende problemen in de dienstenchequesector die het werken als huishoudhulp steeds minder aantrekkelijk maken. Het overgrote deel van de dienstenchequemedewerkers zijn vrouwen, vaak van buitenlandse origine, met een laag inkomen en deeltijdse tewerkstelling. De lage lonen en deeltijdse contracten zorgen ervoor dat ze moeite hebben om de eindjes aan elkaar te knopen, wat leidt tot armoederisico's en financiële afhankelijkheid. Bovendien hebben huishoudhulpen te maken met gezondheidsproblemen, zoals musculoskeletale aandoeningen en psychosociale klachten, die verband houden met de aard van het werk.
Daarnaast worden ze geconfronteerd met een gebrek aan maatschappelijke waardering, stereotypering en vooroordelen. Veel huishoudhulpen verlaten dan ook de sector, en er zijn duizenden openstaande vacatures. Vast staat dat de doelstellingen van het dienstenchequesysteem, met name duurzame tewerkstelling voor mensen met een grotere afstand tot de arbeidsmarkt, niet worden gerealiseerd.
Aangezien de overheid het systeem heeft gecreëerd, beheert en subsidieert, heeft ze een belangrijke rol in deze sector. Daarom roepen ACV, het Vlaams, Brussels en Belgisch Netwerk tegen Armoede, Femma, Furia, Ella, Vrouwenraad, Vluchtelingenwerk Vlaanderen en LEVL de overheid op om actie te ondernemen en fundamentele wijzigingen aan te brengen in het dienstenchequesysteem. Huishoudhulpen verdienen beter. Volgende acht oplossingen zijn dringend nodig om de sector te verbeteren en aantrekkelijker te maken:
- Versterk de koopkracht: een betere verloning is nodig om nieuwe werknemers aan te trekken en bestaande werknemers te behouden. Een waardig loon moet huishoudhulpen beschermen tegen armoede. De lonen moeten met minstens 1€/uur verhoogd worden boven op de indexaanpassingen. Ook de terugbetaling van gemaakte onkosten moet correct zijn.
- Verlaag de norm voor voltijds werk: de fysiek zware werkomstandigheden en de combinatie van werk en gezinsleven maken voltijds werken onmogelijk en onwenselijk in deze sector. Het voorstel is om de voltijdse norm op 30 uur per week te leggen.
- Investeer in preventie en welzijn: er moet worden ingezet op sectorale expertise en minimum afspraken over veilige werkomstandigheden, medisch toezicht, ergonomisch werkmateriaal, etc. Bewustmaking en handhaving van antidiscriminatie- en gedragscodes zijn ook belangrijk.
- Waarder huishoudelijk werk: het belangrijke en maatschappelijk waardevolle werk van huishoudhulpen moet erkend en gewaardeerd worden. Dit gaat gepaard met een correcte verloning, veilige werkomstandigheden en naleving van wetten en CAO's.
- Investeer in duurzame jobs via opleiding en doorstroom: vorming en competentieversterking zijn essentieel om werknemers te laten groeien. Er moeten recht op vorming en doorgroeimogelijkheden zijn.
- Voorzie extra middelen voor de sector: er zijn bijkomende financiële middelen nodig om alle voorgaande maatregelen te realiseren. Dit kan onder andere worden bereikt door een eerlijke vergoeding van klanten en een transparant financieel kader voor bedrijven.
- Maak subsidies afhankelijk van kwalitatieve voorwaarden: in plaats van een vast subsidiebedrag, pleiten we voor een getrapte subsidiëring gebaseerd op bepaalde voorwaarden zoals omkadering, vorming, preventie- en welzijnsbeleid, etc.
- Plaats maatschappelijke doelstellingen opnieuw centraal: De sector biedt kansen aan kwetsbare groepen op de arbeidsmarkt, en deze doelstelling moet opnieuw prioriteit krijgen. Huishoudhulpen leveren een grote maatschappelijke meerwaarde doordat mensen werk en gezin kunnen blijven combineren of langer thuis kunnen wonen.
Wil je meer weten? Download onderaan deze pagina de gezamenlijke visienota van ACV, het Vlaams, Brussels en Belgisch Netwerk tegen Armoede, Femma, Furia, Ella, Vrouwenraad en Vluchtelingenwerk Vlaanderen en LEVL.
Contactpersonen:
Kris Vanautgaerden – nationaal secretaris ACV Voeding en Diensten – 0479 94 70 87
Gert Van Tittelboom – communicatieverantwoordelijke Vlaams Netwerk tegen Armoede - 0478/39 57 04
[1] Behoudens andere verwijzingen baseren we ons op de cijfers van de RSZ: Tewerkstelling met dienstencheques | RSZ.
[2] Jo Brouns | Dienstenchequesector herstelt van coronacrisis (cdenv.be); en IDEA CONSULT, werkbaar en wendbaar werk in de dienstenchequesector, 2018.
[3] Berekening op basis van gemiddelde arbeidsduur (24u) en max. loon PC 322.01.
[4] De verdeling van de lonen tussen 1999 en 2020: toenemende dualisering? — Denktank Minerva.
[5] ULB-studie van 2021: ‘Subsidizing Domestic Services: Job Creation, Employment Formalisation and the Unintended Health Costs’; Studie uitgevoerd in 2020 door het Departement Toegepaste Economische Wetenschappen van de ULB (de DULBEA) op verzoek van het RIZIV; en 15 jaar na hun indiensttreding is 1 op de 5 huishoudhulpen arbeidsongeschikt – Bron: IDEA Consult op basis van de gegevens van de RSZ.
Opinie: Als het van de grootste Vlaamse volkspartij afhangt, mogen de Vlaamse crèches en onthaalouders blijkbaar verder kraken
Elke partij die zich met enige sérieux wil opwerpen als pleitbezorger van Vlaamse gezinnen moet de crèchecrisis die jonge ouders steeds harder treft ernstig nemen.
“Er is geen ruimte voor blanco cheques". Met die woorden temperde Vlaams minister van begroting Matthias Diependaele (N-VA) de verwachtingen voor de komende begrotingsonderhandelingen. De door CD&V geopperde injectie van 1 miljard in onze kinderopvang zou onhaalbaar zijn. Als het van degrootste Vlaamse volkspartij afhangt, mogen de Vlaamse crèches en onthaalouders blijkbaar verderkraken. De Vlaamse regering draagt nochtans de verantwoordelijkheid voor de aanhoudende crisis.De voorbije decennia werden beleidsmakers uitgebreid gewaarschuwd voor de huidige deconfiture van deze cruciale sector. Toch werden legislatuur na legislatuur de normen verlaagd, de fameuze kind-begeleider-ratio naar 1 op 9 gebracht en de wanhoop van de sector over de onhoudbare werkomstandigheden systematisch genegeerd.
Intussen beslisten talloze stagiaires nooit met het werk te beginnen. Evenveel kindbegeleiders - vooral vrouwen - gaven de job moegestreden op. Anderen blijven doorgaan, ten koste van hun eigen mentale en fysieke welzijn. Tijdens deze twee jaren van diepe crisis, blonk de Vlaamse regering uit in struisvogelpolitiek en gerommel in de marge: enkele miljoenen voor meer inspectie en een jobwebsite. Van de aangevraagde 9000 inkomensgerelateerde plaats en raakten er dit jaar 2000 gesubsidieerd. Ook het wegwerken van de laagste subsidietrappen lijkt een verdere crash niet te kunnen afwenden.
Wij trokken als ouders en feministen met onze kleintjes het voorbije jaar lang naar het Vlaamsparlement. Ondertussen vulden de kranten zich met onheilstijdingen over wantoestanden,sluitingen, opgebrande kindbegeleiders en signalen dat het bovenal vrouwen zijn die de prijs betalen.
Minister van Welzijn Hilde Crevits (cd&v) verzamelde experts, vakbonden, werkgevers en middenveld om de kinderopvang van de toekomst uit te tekenen. De consensus is er oorverdovend: alleen door de sector zo snel mogelijk een structureel perspectief te bieden op een lagere ratio, waardige werkomstandigheden, een betere opleiding en goede omkadering kan een crèche-crash afgewend worden. Voor kindbegeleiders is dit de septemberverklaring van de laatste kans.
Elke partij die zich met enige sérieux wil opwerpen als pleitbezorger van Vlaamse gezinnen moet de crèchecrisis die jonge ouders steeds harder treft ernstig nemen. Elke beleidsmaker die het goed meent met het recht van elk kind op een kansrijke start moet die met kwaliteitsvolle opvang helpen mogelijk te maken. Elke politieke fractie die droomt van 80 procent tewerkstelling moet zich realiseren dat daar zonder duurzame opvangplaatsjes en waardige werkomstandigheden onmogelijk sprake van kan zijn.
Elke minister die een mooi verhaal van Vlaanderen wil schrijven moet zich af vragen waar de budgettaire prioriteiten liggen. Er is een maatschappelijk draagvlak waar politici ’s nachts van zouden moeten dromen. De plannen zijn er, nu de middelen nog. Als ouders en feministen die hun woensdagnamiddagen graag elders zouden besteden dan hoofdschuddend op de tribune van het Vlaams Parlement, vragen wij opnieuw, met nadruk: investeer. Eén miljard is een mooi begin.
Ondertekend door:
Noëmi Willemen Crisiskabinet Kinderopvang
Jeroen Lievens Femma vzw
Isa Verlaenen Rebelle vzw
Meron Knikman Vrouwenraad
Fauve Peirelinck Furia
Sarah Scheepers Ella
Julie Van Garsse ZIJkant
Dag van het feminisme
Leve(n) Buiten De Lijntjes
Op 11 november organiseerde Furia de 52ste Dag van het feminisme (voordien Nationale Vrouwendag). Sinds 1972 is dit de vaste afspraak voor al wie uitkijkt naar uitwisseling, inspiratie en ontmoeting over gelijkheid v/x/m. De Dag van het feminisme is een dag om ervaringen en dromen te delen en onderlinge solidariteit en strijd te voeden. Tussen 11u en 17u kon je je onderdompelen in een meerstemmig en bruisend feminisme in De Centrale in Gent. Het volledige programmaboekje kan je onderaan deze pagina downloaden en enkele programmaonderdelen zijn hieronder te herbekijken!
Tot in 2024?
Hieronder kan je het volledige programma van 2023 vinden. Onderaan deze pagina zijn het programmaboekje, het eisenpakket en de visietekst te downloaden.
Zet 11 november 2024 met stip in je agenda en hou onze website, Facebook en Instagram in het oog voor meer info!
Herbekijk of herbeluister
Aftermovie
Bekijk hier enkele sfeerbeelden van de dag, met dank aan de studenten van het RITCS. Muziek door Dobet Gnahoré, die ook voor het avondconcert zorgde (zie onderaan deze pagina voor meer info.)
Luisterexpo Kindertwijfels
De Furiajongeren organiseerden de luisterexpo ‘Kindertwijfels’, waar je een verzameling aan getuigenissen kon terugvinden in de vorm van audiofragmenten.
Twijfel jij ook of je wel of geen kinderen wil? Of welke vorm het ouderschap voor jou zou aannemen? Dan is onze luisterexpo zeker iets voor jou. Je kan de fragmenten via deze link herbeluisteren.
Rebelse relaties
Herbekijk hier het panelgesprek!
De slaapkamer is ook politiek. Wanneer doorbreken relaties traditionele genderpatronen? Vanwaar komt het ideaal van heteroseksuele monogamie als ideaal? Waarom noemen we de ene relatie progressief en de andere conservatief? Hoe beïnvloedt de neoliberale, neokoloniale en patriarchale samenleving onze kijk op relaties? Heleen Debruyne vroeg Rahil Roodsaz de oren van het lijf over het revolutionaire potentieel van liefde, intimiteit en seksualiteit. Hoe kunnen de feministische idealen van autonomie, rechtvaardigheid en solidariteit gestalte krijgen in relaties?
- Heleen Debruyne maakt radio bij Klara en schrijft. De Plantrekkers is haar debuut. Samen met Anaïs Van Ervelde maakte ze de podcast en het boek Vuile Lakens over seks en lichaam:
- Rahil Roodsaz is verbonden aan de universiteit van Amsterdam. Met een intersectionele bril onderzoekt ze constructies van liefde en intimiteit in monogame en niet-monogame relaties in de Nederlandse samenleving.
In samenwerking met het Vlaams-Nederlands cultuurhuis deBuren.
Voorstellen eisenpakket
Herbekijk hier de voorstelling van het eisenpakket: start 54:08
Furia stelde het eisenpakket met aanbevelingen voor over de thema’s die op deze Dag van het feminisme centraal staan: relatie-en samenleefvormen, wonen en kindertwijfels. Het eisenpakket kan je onderaan deze pagina downloaden.
Actiemoment
Als feministische denk- en actiegroep voegt Furia ook de daad bij het woord. Daarom eindigden we het strijdmoment met een menselijke driehoek. Deze actie kaderde in de campagne van het Groot Verzet die een vuist maakt tegen ongelijkheid en haat.
Panelgesprek Wat betekent "goed wonen"?
Herbekijk hier het panelgesprek!
Maar vooral, hoe realiseren we dat voor iedereen? We ontrafelden uitsluitingsmechanismen, deelden inspirerende voorbeelden en droomden over een gendersensitieve aanpak van wonen en woonomgeving.
Gingen in gesprek met elkaar:
- Soumaya Majdoub is oprichter van Women in Urbanism, wetenschappelijk adviseur bij het Belgisch Klimaatcentrum en beleidsadviseur en expert in het Hoog Comité voor Rechtvaardige Transitie. Ze doctoreert op het snijvlak van demografie, menselijke geografie, politieke economie en ecologie (VUB). Ze is columniste en auteur van het boek 'Consumeren als konijnen. De (nog steeds hardnekkige) mythe van de overbevolking'.
- Maggi Poppe studeerde wijsbegeerte aan de UGent en werkt als beleidsmedewerker bij de Vrouwenraad. Haar expertisegebieden omvatten mensenrechten, internationaal beleid, vrede en ontwikkeling vanuit het perspectief van gendergelijkheid. Ze werkt rond het thema recht op wonen en schreef de signalennota 'Vrouwen, gender en dakloosheid'.
- Joy Verstichele is coördinator van het Vlaams Huurdersplatform en auteur van “De onzichtbare wooncrisis”. Hij brengt gezichten en inzichten over de woonproblematiek samen en behartigt de belangen van mensen wiens recht op wonen wordt geschonden.
- Chiara Nicque, bewonerscoach bij wooncoop. Wooncoop droomt van kwalitatieve en duurzame woningen voor iedereen via een radicaal nieuw coöperatief woonmodel. Als alternatief voor klassiek huren of kopen financieren ze samen met bewoner-coöperanten, externe investeerders en banken kwalitatieve woonprojecten. Hierin is elke bewoner coöperant en eigenlijk huurder bij zichzelf. Sinds 2017 realiseerden ze huisvesting voor 53 huishoudens. 314 woonplekken zijn momenteel in ontwikkeling. Hun verdere ambitie? 1000 coöperatieve woningen tegen 2040.
Wat stond er verder nog op het programma?
Wandeling
We stapten samen van Dampoort-station naar De Centrale. Enkele stops onderweg lichtten alvast een tipje van de sluier van de thema’s van deze Dag van het Feminisme. Stadsgids Sofie De Graeve ging voor Furia op zoek naar inspirerende verhalen met een feministische insteek.
Boekenstand
Snuisteren in feministische boeken kon volop aan de boekenstand van De Groene Waterman.
Catering door Simsim.Food
Vond je de catering ook zo heerlijk? Palestijnse cateraar Simsim.Food verzorgde een heerlijke lunch van glutenvrije vegan mujadara met salade & passatasaus of shoarma halal kip met fattoush, hummus en brood. Ook de hapjes tijdens het netwerkmoment namen zij voor hun rekening. Ze kozen ervoor de volledige winst van de dag te doneren aan de burgerslachtoffers in Gaza.
Femi Filo Café: Kindertwijfels
“En wanneer begin je aan kinderen?” ‘t Is een vraag die vrouwen tijdens familiefeesten al eens naast de kroketjes op hun bord krijgen. Toch is een kinderwens niet voor iedereen vanzelfsprekend. In een filosofisch café begeleide filosofe en Furialid Kim Bertoe (De Horizon) de aanwezigen in hun zoektocht naar gezamenlijke antwoorden op de vragen die ‘kinderwens’ oproepen.
Luisterexpo en gesprek Kussenverhalen
Vijf vragen over liefde, relaties, en/of seksualiteit. Een ‘goed’ of ‘juist’ antwoord bestaat niet. Misschien hebben we wel een beeld van hoe een ideale liefdesrelatie eruit ziet, en hoe die zou moeten voelen — of net helemaal niet? Kennen we veel mensen die zich in onze ideeën kunnen vinden, of voelen we er ons soms eenzaam bij? Laten we ons graag leiden door normen, of gaan we er liever tegenin? Het Magdalena Collectief stuurde vijf vragen over dating, seksualiteit en relaties de wereld in. De vele antwoorden die ze ontvingen, vanop verschillende intersecties, kon je beluisteren in de luisterexpo. Op het einde van de dag organiseerden zij ook een open gesprek waar we samen kunnen nadenken, twijfelen en het helemaal kwijt raken.
Het Magdalena Collectief is een jong, vierkoppig en intersectioneel feministisch dramacollectief uit Gent. De vier KASK Drama masterstudenten/alumni Maria de Cort (die/zij), Musa Mwankumi (die/zij), Abigail Gypens (zij/haar) en Madonna Lenaerts (die/hun) werkten samen aan hun bachelor- en masterproef. Hun artistieke praktijk wordt gevoed door een academische praktijk, een interesse in mythologie en hun onderliggend activistisch verlangen.
Netwerkmoment
Er is veel gezegd. Je hebt veel gehoord. Je zag misschien iemand van vroeger die je al lang niet meer zag? Of je hoorde over een organisatie en wil daar meer over weten? Of je wil nog even samen iets drinken? Of je maakt de brug naar het fantastische concert van Dobet Gnahoré deze avond in de Turbinezaal?
We klinkten op de Dag van het feminisme en houden het even gemoedelijk.
Blik VOoruit
Deel jouw droom over wonen en samenleven. Het mag een heuse, radicale droom zijn. We luisteren, zetten het kunstig op papier en blikken jouw droom in. We zetten er een houdbaarheidsdatum op. Geef je blik door aan mensen en maak er samen tijdig werk van, voor de inhoud slecht wordt.
Acteur: Bert De Jonghe
Tekenaar: Amal Abdirashid Mohamed
Een productie van cirQ vzw
Deze aciviteit heeft helaas niet kunnen plaatsvinden omdat de tekenares verhinderd werd.
SuperSingleMom.be
Mensen die alleen wonen hebben het niet makkelijk in de samenleving. Laat staan als je alleen woont met kinderen. Negentig procent van die groep is alleenstaande mama. In Nederland bestaat een besloten facebookgroep waar onder alleenstaande moeders tips en tricks uitgewisseld worden. Stap één was om ook een boek te schrijven en aandacht te vragen voor deze groep. Hoog tijd dat we hier ook iets ondernemen. We organiseren een veilige ruimte voor alleenstaande moeders om ervaringen en noden uit te wisselen, én om ideeën te verzamelen om ermee aan de slag te gaan.
Hou deze pagina en onze sociale media in de gaten voor een nieuwe datum!
Een samenwerking tussen Furia vzw en Labo vzw.
LABO vzw gelooft in de kracht van burgers om de wereld kritisch in vraag te stellen en van onderop te werken aan sociale verandering. Een sterke civiele samenleving houdt in dat burgers georganiseerd zijn en tools ontwikkelen die dienen als hefboom voor verandering. LABO vzw biedt ruimte aan burgers om dat potentieel te verdiepen en samen sociale bewegingen uit te bouwen en te versterken.
Deze activiteit is uitgesteld. Heb je interesse? Houd dan zeker onze website en sociale media in de gaten!
Avondconcert Dobet Gnahoré - door De Centrale
De Ivoriaanse Grammy-winnares Dobet Gnahoré is een van Afrika's populairste en meest geliefde talenten. Dobet Gnahoré groeide op in een creatieve setting. Haar vader richtte o.a. het artistieke collectief Ki-Yi M’bock op, wat voor een boeiende voedingsbodem zorgde voor haar latere muziek, theater en fashionskills. Dobet Gnahoré maakt niet enkel indruk met haar stem, maar ook met haar expressieve dansbewegingen en kleurrijke stijl en dito présence. Een sterke onafhankelijke madam met de blik vooruit op een positieve toekomst. Haar meest recente album 'Couleur' werd in volle Coronacris opgenomen in Afrika en uitgebracht op 4 juni 21 op het Cumbancha label. Dobet Gnahoré staat voor dansbare grooves, elektronische beats, wendbare elektrische gitaarlijnen en pakkende melodieuze hooks. Haar recente muziek weerspiegelt de stedelijke energie van het hedendaags moderne Afrika en verstevigt haar positie als een van Afrika's meest spraakmakende artiesten.
Voor de fans van Fatoumata Diawara, Angelique Kidjo, Oumou Sangaré, Rokia Traoré en andere diva's van de Afrikaanse global music scene.
Toegang
Jouw vrije bijdrage is belangrijk om deze dag mee mogelijk te maken. Schrijf over op BE85 0011 3642 3506 of betaal aan de ingang. Elke gift is welkom!
Richtbedrag: 5 euro | kleine inkomens 3 euro | steunbijdrage vanaf 10 euro.
→ Het concert door De Centrale georganiseerd niet inbegrepen. Tickets zijn te verkrijgen via hun website.
Over de Dag van het feminisme
Herbeleef de dag van vorig jaar in Brussel
De Dag van het feminisme (vorig jaar nog Nationale Vrouwen*dag) vindt elk jaar plaats op 11 november, telkens in een andere stad. De datum danken we aan Simone de Beauvoir: toen ze in 1972 werd gevraagd voor de eerste editie, bleek 11 november vrij in haar agenda én een vrije dag in België.
Furia organiseert dit jaar de Dag van het feminisme in samenwerking met het Vlaams-Nederlands cultuurhuis deBuren en met de steun van Gelijke Kansen, Cultuur Gent en Stad Gent.
Opinie: Laat de feministen eens 'een kat een kat noemen'
Acht vrouwen, actief binnen diverse organisaties, reageren op de uitspraak van Vincent Van Quickenborne over thuisblijvende vrouwen. De ondertekenaars: Els Flour, bestuurslid Furia; Ida Dequeecker, kernlid BOEH!; Nina Henkens, coördinator Kif Kif vzw; Isa Verlaenen, nationaal verantwoordelijke Rebelle; Meron Knikman, voorzitter vrouwenraad; Sarah De Coster, expert gender en diversiteit Femma; Sarah Scheepers, coördinator Ella vzw; Heleen Struyven, Crisiscabinet Kinderopvang.
Als een toppoliticus de aandrang voelt om ‘een kat een kat te noemen’ kan je al vermoeden dat er een racistische oprisping volgt. Vincent Van Quickenborne (Open Vld) is hierop geen uitzondering. In een interview in Humo (en De Morgen, 14/8) toont hij in negen zinnetjes zo’n minachting voor vrouwen en het opvoeden van kinderen en spreekt hij zo stigmatiserend over vrouwen (en mannen) met migratieroots dat een feministisch antwoord niet kan uitblijven.
Kern van zijn betoog: huismoeders met een werkloosheidsuitkering moeten worden geactiveerd door een deel van hun uitkering af te nemen, en dat geldt met name voor huismoeders “van allochtone afkomst”. Het is te zeggen: aangezien de overgrote meerderheid van de huismoeders geen enkele uitkering ontvangt, wil hij de werkloosheidsuitkering van hun partners aanpakken. Huismoeders van allochtone afkomst hebben - het spreekt blijkbaar voor zich - een werkloze man. Een langdurig werkloze man zelfs, want de manier waarop Van Quickenborne wil snoeien in de uitkeringen, kan alleen bij wie langdurig werkloos is.
Om te verklaren waarom deze groep vrouwen weinig tewerkgesteld is, laat hij pro forma even het woord ‘racisme’ vallen, meteen gevolgd door het riedeltje van de ‘twee culturen’. Volgens Van Quickenborne hebben wij “hier” de “vrouw-aan-de-haardcultuur” (jazeker, het kostwinnersmodel was/is geen beleid, maar een cultuur) al lang achter ons gelaten en wordt het hoog tijd dat vrouwen van een andere cultuur dat ook eens gaan doen. Zij vormen immers de meerderheid van de thuisblijvende moeders voor wie hun partners “een hogere werkloosheidsuitkering krijgen”, zo vervolgt hij. Het woord profiteurs valt net niet, maar goede verstaanders hoeven geen expliciete uitspraken: de suggestie is dat vrouwen met migratieroots niet willen werken én dat zij en hun echtgenoten daar nog voor worden beloond ook. Beleefd en beschaafd gebracht racisme vreet de samenleving misschien meer aan dan de grofgebekte variant.
Plaats van zorg
Om zijn verhaal te normaliseren, orakelt Van Quickenborne dat vrouwen thuis mogen blijven voor hun kinderen maar “niet op kosten van de maatschappij”. Nog los van het feit dat 92 procent van deze vrouwen geen enkel vervangingsinkomen ontvangt, zegt dit veel over zijn visie op de rol van vrouwen en de plaats van zorg in de samenleving. De minister lijkt ervan uit te gaan dat de zorg voor kinderen een vrouwenzaak is. De druk die vrouwen ervaren door de combinatie van zorg en werk is zeker niet zijn probleem. Dat die druk des te zwaarder weegt voor vrouwen die deeltijds en met onmogelijke uurroosters werken aan heel lage lonen, in allesbehalve riante werkomstandigheden, is dat al evenmin. Dat dit soort werk heel vaak weggelegd is voor vrouwen van kleur ook niet. Laat staan dat hij zou beseffen dat sociale omstandigheden de keuzes bepalen die vrouwen maken en hoe verscheurend die zijn, met name voor alleenstaande moeders.
En wat kan hem die dubbele dagtaak schelen, vermits in zijn ogen zorg voor kinderen niet alleen een pure privézaak is, maar in wezen ook geen werk. En dat lezen we net na de coronacrisis, die ons zo duidelijk heeft gemaakt dat zorgend werk (en alle reproductieve werk), te beginnen met de zorg voor kinderen maar ook de zorg voor de samenleving, het begin en het einddoel is van samenleven en niet het afromen van winsten, gegenereerd door de loonarbeid van al diegenen die “de kost moeten verdienen”.
Als Van Quickenborne zich in volle structurele crisis van de kinderopvang laat ontvallen: “laat hen in de kinderopvang werken, dan kunnen ze hun eigen kinderen meenemen”, is dat tegelijk een racistische sneer én een ontkenning van zowel de ernst van de situatie in de kinderopvang als van de complexiteit van de puzzel die gezinnen dagelijks moeten leggen.
Van een minister verwachten wij beter. Laten wij eens “een kat een kat noemen”. Feministen komen op voor het recht op werk, omdat het een zekere zelfstandigheid en een zekere graad van zelfbeschikking kan verzekeren. Maar feministen weten ook dat betaald werk in onze maatschappij zeker niet de hemel op aarde verzekert. Vaak integendeel. Weinigen kunnen zich de luxe permitteren om echt te kunnen kiezen welk werk ze aanvaarden en hoe ze de combinatie zorg/werk organiseren. Velen vinden gewoon geen betaald werk. In laatste instantie komt de gezinszorg nog steeds op de schouders van vrouwen terecht. Gratis! Vrouwen verplichten om buitenshuis te gaan werken op straffe van de vermindering van de uitkering van hun partner, betekent niet alleen vrouwen straffen voor structurele scheeftrekkingen in de samenleving maar ook de structureel seksistische, racistische en sociale ongelijkheid vergroten.
Ondertekenaars
- Els Flour, bestuurslid Furia
- Ida Dequeecker, kernlid BOEH!
- Nina Henkens, coördinator Kif Kif vzw
- Isa Verlaenen, nationaal verantwoordelijke Rebelle
- Meron Knikman, voorzitter vrouwenraad
- Sarah De Coster, expert gender en diversiteit Femma
- Sarah Scheepers, coördinator Ella vzw
- Heleen Struyven, Crisiscabinet Kinderopvang
Online Gendergerelateerd Geweld: Aanbevelingen van Furia
Een onderschat probleem
Online gendergerelateerd geweld is een ernstig groeiend probleem in onze samenleving. Zo had één op honderd Belgen al af te rekenen met wraakporno of het zonder toestemming verspreiden van seksueel getinte beelden[1]. Dat zijn 70.000 gevallen. Vrouwen worden vijf keer zo vaak onder druk gezet om een naaktfoto te maken of laten maken. Ze krijgen ook twee keer zo vaak ongewenste naaktbeelden toegestuurd. Bij de helft is de ex-partner de dader. Maar één op zes doet aangifte bij de politie en één op drie zoekt bij niemand hulp. Hoewel uit ervaringen blijkt dat online seksueel geweld vaak even schadelijk en impactvol is als klassiek seksueel geweld, wordt dit type geweld systematisch onderschat en onderbelicht.
Het is belangrijk om de gender- én intersectionele dimensie van online geweld te erkennen. Onderzoek toont aan dat vooral vrouwen met een migratieachtergrond, jongeren, vrouwen die zich mengen in het publieke debat en LGBTQIA+-personen extra kwetsbaar zijn voor deze vormen van geweld. Zo meldt 3 op de 4 transgender of non-binaire personen slachtoffer te zijn geweest van online intimidatie[2]. Cyberpesten, online seksuele intimidatie en wraakporno zijn uitingen van zowel seksisme als gendergerelateerd geweld en moeten als dusdanig erkend en bestreden worden.
Aanbevelingen
- Hoog inzetten op informeren en sensibiliseren
- Afzonderlijke registratie
- Versterken van wetgeving
- Aanpakken van daders
- Multidisciplinaire ondersteuning van slachtoffers
1. Hoog inzetten op informeren en sensibiliseren
Onze samenleving kampt met een sterke miskenning van de ernst en de omvang van online gendergerelateerd geweld. Er is nood aan een effectieve algehele sensibilisering over deze problematiek. Furia vraagt dan ook om een grootschalige informatiecampagne voor het brede publiek.
Een groot probleem is de stigmatisering van slachtoffers van online seksueel geweld. Slachtoffers worden niet serieus genomen en krijgen vaak zelf de schuld voor wat hen is overkomen. Internalisering van deze zogeheten ‘victimblaming’[3] belemmert slachtoffers om zich uit te spreken, aangifte te doen of hulp te zoeken. Het is belangrijk dat mensen zich meer bewust worden van deze processen van stigmatisering en leren beseffen dat de schuld niet bij hen zelf ligt maar bij de geweldpleger. Concreet zou het van jongs af aan aanbieden van weerbaarheidstrainingen voor sociale media, waarbij mensen geweld leren herkennen en benoemen, een oplossing kunnen zijn.
Als slachtoffers wel aangifte doen, wordt hun ervaring vaak gebagatelliseerd door politie en justitie. En ook hier zien we dat praktijken van ‘victimblaming’ de effectieve bestrijding van online gendergerelateerd geweld saboteren. Een grote factor in ‘victimblaming’ is een gebrek aan kennis en onwetendheid. Het is daarom van belang om standaard een gespecialiseerde zedeninspecteur bij het verhoor van aangiftes van online gendergerelateerd geweld aanwezig te laten zijn. Naast deze gestandaardiseerde procedure is er nood aan een specifieke sensibilisering en bewustwording bij politie en justitie over deze problematiek.
Hoog inzetten op informeren en sensibiliseren
|
2. Afzonderlijke registratie
De afgelopen jaren zijn er belangrijke veranderingen doorgevoerd in de wetgeving zoals de zogeheten ‘wraakporno’-wet in 2020, de verruiming van de strafbare categorieën voor online seksueel geweld in het nieuwe Strafwetboek en meer handvatten voor politie en justitie voor de opsporing. Er ontbreekt evenwel een helder beeld over de doeltreffendheid van deze wetten. Momenteel zijn er immers geen duidelijke statistieken beschikbaar over het aantal klachten en de effectieve vervolging van de diverse vormen van online gendergerelateerd geweld.
Binnen het Instituut voor de gelijkheid van vrouwen en mannen (IGVM) worden enkel klachten van slachtoffers van het niet-consensueel versturen van intieme beelden (wraakporno) verzameld. Politiecijfers registreren weliswaar digitaal geweld en online zedenmisdrijven, maar er bestaat geen specifieke categorie voor online gendergerelateerd geweld. Dat zorgt voor een beperkt beeld over de omvang en de verschillende vormen van online gendergerelateerd geweld. Bovendien blijft op die manier de sterke genderdimensie van online (seksueel) geweld onzichtbaar wat de effectieve bestrijding van dit fenomeen belemmert. Daarom moet er een specifieke registratie komen voor de verschillende vormen van online gendergerelateerd, zowel op politioneel als justitieel niveau.
Afzonderlijke registratie
|
3. Versterken van wetgeving
Afzonderlijke registratie is ook noodzakelijk om de effectiviteit van de huidige wetten te kunnen evalueren. Technologie evolueert razendsnel zoals bijvoorbeeld de opkomst van deepfake. Dat impliceert permanente waakzaamheid om de strafwetgeving up to date te houden om zo nieuwe vormen van online gendergerelateerd geweld effectief te bestrijden.
Versterken van wetgeving
|
4. Daders aanpakken
Daders zijn zich er vaak niet of onvoldoende van bewust dat het verspreiden van seksueel getinte beelden zonder toestemming strafbaar is. Net zoals bijvoorbeeld online seksuele chantage, oproepen tot geweld, haatspraak… In de virtuele ruimte geldt naast de specifieke wetgeving over online geweld immers ook de bestaande wetgeving over gendergerelateerd geweld. Sensibilisering van daders hierover is broodnodig.
Bovendien is net zoals in de publieke ruimte online gendergerelateerd geweld nauw verbonden met seksisme, racisme, homo- en transfobie… Online gendergerelateerd geweld adequaat aanpakken, staat dan ook niet los van de bredere strijd tegen discriminatie en machtsongelijkheden op basis van sekse, etniciteit, validiteit, seksuele voorkeur, genderidentiteit…
Ook secundaire daders zijn strafbaar als ze beelden zonder toestemming bekijken en verder delen, op de kar springen bij haatcampagnes… Hier geldt evenwel quasi straffeloosheid terwijl juist deze groep, door het keer op keer delen van de ongewenste beelden en berichten het slachtofferschap in stand houdt. Om deze problematiek te bestrijden, moet de mogelijkheid onderzocht worden van strafbaarstelling van non-consensueel bezit van intieme beelden.
Ook online platforms kunnen een rol spelen bij het aanpakken van deze straffeloosheid. Momenteel verplicht Europese wetgeving providers om verantwoording af te leggen voor illegale inhoud die wordt aangeboden op hun platforms. Maar veel social media bedrijven zijn zich nog niet genoeg bewust van de problematiek van online gendergerelateerd geweld. Het is belangrijk dat er meer druk wordt gezet op online platforms om pro-actief op te treden wanneer het gaat over online gendergerelateerd en seksueel geweld. Ook moet er gekeken worden naar effectieve manieren om verspreiding van non-consensuele beelden binnen privé-groepen en geëncrypteerde diensten, zoals Whatsapp, tegen te gaan.
Daders aanpakken
|
5. Multidisciplinaire ondersteuning van slachtoffers
Online geweld heeft ernstige gevolgen. Slachtoffers kampen met schadelijke psychologische gevolgen zoals gevoelens van angst, onzekerheid en schaamte. Ook ondervinden de slachtoffers vaak sociale problemen. Zo kampen zij met sociale uitsluiting, langdurige reputatieschade en (onherstelbaar) beschadigde interpersoonlijke relaties. Het kan ook leiden tot job verlies met alle financiële gevolgen van dien. De grote impact van gendergerelateerd geweld wordt systematisch onderschat. Sensibilisering hierover van alle betrokken actoren is nodig.
Sinds 2020 kunnen slachtoffers van online seksueel geweld terecht bij het Instituut voor de Gelijkheid van Vrouwen en Mannen (IGVM) voor juridische bijstand. Echter, deze slachtoffers kunnen nergens terecht voor psychologische ondersteuning. Het psychologisch en sociaal trauma van slachtoffers van wraakporno en andere vormen van online gendergerelateerd geweld moet worden erkend. Er moet onderzocht worden of bestaande structuren voor opvang en begeleiding van slachtoffers van gendergerelateerd geweld zoals de Family Justice Centers en de Zorgcentra na Seksueel Geweld een rol kunnen spelen in het bijstaan van slachtoffers van gendergerelateerd online geweld.
Multidisciplinaire ondersteuning slachtoffers
|
Wat te doen als slachtoffer?
- Het is niet jouw schuld. Jij hebt niks verkeerds gedaan.
- Zoek steun bij familie, vrienden of een vertrouwenspersoon. Je kan ook contact opnemen met de gratis hulplijn 1712 voor alle vormen van geweld, ook online geweld. Je kan anoniem bellen, mailen of chatten met een professionele hulpverlener.
- Doe aangifte bij de politie. Verzamel vooraf bewijsmateriaal: Neem o.a. screenshots van chatgesprekken, apps, websites...
- Werd je slachtoffer van digitaal seksueel geweld? Dan kan het Instituut voor de Gelijkheid van Vrouwen en Mannen (IGVM) je informatie geven, helpen bij het verwijderen van beelden en juridisch bijstaan. Ben je minderjarig? Dan kan je terecht bij Child Focus op 116 000.
- Het Instituut heeft een handleiding waarin uitgelegd wordt hoe je zelf beelden kan rapporteren aan onlineplatformen om ze te verwijderen en verdere verspreiding te voorkomen via deze link.
[1] Van Hove, H., Wraakporno, online seksuele intimidatie en andere vormen van cyperpesten. IGVM, 2022, 22-24.
[2] Van Hove, 15.
[3] Van Hove, 28 en 33; https://www.mediawijs.be/nl/artikels/wat-victim-blaming